Blog

4 ondernemers-valkuilen waar ik niet meer in ga donderen

18/11/2021

Share Post:

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Zoals je in mijn verhaal misschien al hebt gelezen, zit er 3 jaar in loondienst tussen mijn periodes als freelancer. In mijn eerste jaar ben ik head first het ondernemerschap ingegaan, ik had toch weinig te verliezen en vooral heel veel te leren en winnen. En in die periode heb ik dus (gelukkig) ook fouten gemaakt die ik nu niet meer zo snel zal maken.

UNO: Werken voor iedereen

Ik heb toegezegd op opdrachten vanuit de financiële en administratieve branche. Echt een ver-van-mijn-bed-show, en dat was dus ook een volledige mismatch. De opdrachtgever en ik zaten totaal niet op een lijn. Daar waar hij niet echt goed kon uitleggen wat hij wilde, kon ik me slecht inleven in die wereld. 

Er zijn overigens tekstschrijvers die daar zó doorheen prikken. Mij ging dat iets moeilijker af. 

Learning: ik werk alleen nog voor klanten waarmee ik echt een match voel. Ik plan nu dus altijd een kennismaking in voor mijn trajecten!

Dos: niet voldoende doorvragen op een briefing

Als ik een opdracht ontving, ging ik vaak gewoon lekker aan de slag met de info die ik had. En dat ging vaak overigens prima! Maar in de feedbackronde kreeg ik regelmatig dingen onder m’n neus waarvan ik dacht; dit had ik kunnen voorkomen. Simpelweg door door te vragen. Iets meer te prikken, de achterliggende gedachte te snappen, de ‘why’ te leren kennen. Soms weet je klant ook niet waar hij naar op zoek is. Daarin kun jij helpen!

Learning: naast een kennismaking vraag ik ook altijd stevig door op een opdracht en leg dit vast in de mail. 

Tres: Altijd denken 'tijd is geld'

Een groot stuk van het ondernemerschap is je mindset. Mijn mindset was: rammen. Tijd is geld. Stilzitten is geld missen. Daarbij had ik ook het idee dat je als ondernemer vooral heel hard moest werken, want pas dán was je succesvol.

Nu weet ik wel beter.

Het resulteerde er destijds in dat ik standaard teveel uren draaide voor een klant, mijn laptop standaard meenam op vakantie en altijd wel iets kon bedenken. En wat het nu echt opleverde, al die extra tijd..?

Learning: het levert je mentaal veel meer op om zo nu en dan afstand te nemen. Werk efficiënter, niet harder. 

Cuatro: werken zonder respect

Ik heb een periode samengewerkt met een ondernemer die mij niet altijd met respect behandelde. Ik pikte dat en vertelde mezelf dat ik blij mocht zijn met deze persoon te werken, want het was een bak ervaring. Ik was starter, dus ik mocht niet klagen. 

Maar ik kreeg regelmatig een uitval als ik iets niet goed had gedaan of verkeerd had begrepen en mocht weinig weerwoorden geven. Begrijp me niet verkeerd: deze persoon heeft me ook een paar mooie kansen geboden, maar achteraf heb ik echt in gezien dat dit geen gezonde relatie was.

Learning: ik werk alleen nog samen met ondernemers en klanten die elkaar respecteren en in hun waarde laten.

Cinco: Te snel kortingen geven

Ik ben een echte people pleaser. Ik wil iedereen het naar z’n zin maken, maar als ondernemer gaat dat niet altijd.

Mijn manier om mensen blij te maken, was korting geven. Om de meest onbenullige zaken. Volgens mij heb ik zelfs een keer korting gegeven omdat mijn klant ziek was en ik dacht dat ik op deze manier die klant blijer kon maken. 

Lees die nog maar een keer.

Want dat is toch dom? Ik had net zo goed een kaartje kunnen sturen, maar nu heb ik ingeleverd op mijn eigen waarde. Want door alsmaar kortingen te geven, kunnen klanten dat op den duur zelfs gaan verwachten en gaan ze denken “oh, het kan dus ook voor die prijs?”. 

Geldige redenen om korting te geven zijn er natuurlijk wel degelijk. Als je bijvoorbeeld echt een conflict hebt, je hebt niet geleverd wat is beloofd of je hebt een aanbieding. Allemaal prima. 

Learning: ken je eigen waarde en durf die ook te vragen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Articles

more from us

rianne van baarsen

2 tips voor betere communicatie

Ik kreeg laatst, als reactie op een megauitgebreide mail met veel bedankjes en feedback, dat mijn tone of voice ‘heel belerend’ was. Heel even was ik op m’n tenen getrapt. Want hey, ik ben ook maar gewoon een Stier die vooral heel koppig wordt op zulke momenten. Ik had de vrijheid genomen om (enigszins ongevraagd) feedback te geven, met de allerbeste bedoelingen, en dat was het enige wat ik terugkreeg? Maar als ik iets heb geleerd in 2021 dan is het wel om op zo’n moment te bedenken wáárom ik me in godsnaam op dat moment zo voel en waar het fout ging. “Improving feedback, a blog”:  Zorg dat je op dezelfde golflengte zit Voor feedback moet je op dezelfde golflengte zitten. Je moet in dezelfde taal spreken en vooral in dezelfde mood zijn. Als degene van deze mail wellicht open had gestaan voor mijn feedback op dat moment (of het aan zag komen), was het waarschijnlijk activerend opgepakt in plaats van belerend of betweterig. Die lijn is heel dun en heel persoonlijk. Om je feedback of advies over te krijgen, is die golflengte zo verrückte belangrijk. Miscommunciatie is zó gedaan. Hoe je ervoor zorgt dat je op dezelfde golflengte zit? Zorg ervoor dat de rollen van jullie allebei op het moment duidelijk zijn (wie spreekt en wie luistert?), geef concrete voorbeelden en maak het constructief. Enne, die timing, dat is een kwestie van onderbuikgevoel. Negeer die dus nooit.  Make it personal Persoonlijkheid is key. Als mensen weten wie ik ben en hoe ik praat of schrijf, dan wordt zo’n mail ook op die manier gelezen. Ze horen dan als het ware m’n stem, net zoals dat ik in m’n hoofd m’n eigen teksten altijd voordraag. Voor mezelf klinkt zo’n mail dan vét motiverend (Ga de wereld over! Overwin je

Read More »